De Vale gier (Gips fulvus)

De soort:

Gyps is een Grieks woord voor 'gier'; Het Latijnse woord fulvus betekent 'geelbruin'

Kenmerken:

Lengte = 95 - 105 cm; waarvan 30 - 40cm staart

Spanwijdte = 240 - 280 cm; het vrouwtje is niet groter dan het mannetje

Gewicht = circa 7,5 Kg; varierend tussen 6 en 11Kg)

Het vliegbeeld van de Vale gier wordt gekenmerkt door lange en zeer brede vleugels met afgeronde achterrand, duidelijke vingers aan de handvleugel en een korte staart. Op de boven-en ondervleugel is een groot contrast tussen de zwarte slagpennen en de lichte dekveren. Van nabij vallen de met witte donsveren bedekte kop, de lange hals en de witte halskraag op.

Bij jonge vogels bestaat de halskraag uit licht roestbruine veren. Vale gieren krijgen op een leeftijd van 5-6 jaar het volwassen kleed.

Verspreiding:

Vale gieren komen hoofdzakelijk voor in de droge gebieden van het Pale-arctische gebied, van Noord-Afrika en het Iberisch Schiereiland Oostwaarts via de Balkan, Turkije, het Midden-Oosten, tot aan Iran, Pakistan en Noord Indie.

Mede dankzij zeer succesvolle beschermende maatregelen is de populatie opnieuw sterk toegenomen. In het Franse Massif-Central is de vogel weer succesvol uitgezet. Er zijn meer dan 100 brodparen geteld. Ook in de Franse Alpen leven tegenwoordig meer dan 30 broedparen en ook in de Franse Pyreneeen nog eens meer dan 250. Ook in de Italiaans Alpen en de Abruzzen wordt werk gemaakt van de herintroductie van de Vale gier.

Jacht en voedsel:

Vale gieren leggen grote afstanden af op zoek naar voedsel, dat uitsluitend uit dode dieren bestaat, met name middelgrote en grote zoogdieren, ook wanneer deze al in staat van ontbinding verkeren. Wanneer een gier een kadaver heeft ontdekt en er naartoe gevlogen is, komen er al snel andere gieren op af, omdat ze ook op grote afstand het dalen en landen van hun soortgenoeten gezien hebben.

Van het kadaver worden enkel de ingewanden, het spiervlees gegeten, niet de huid, pezen en botten.

Een dode stier werd door ongeveer 70 gieren in 3,5u in een skelet veranderd.

Bedreigingen en bescherming:

De belangrijkste oorzaken van achteruitgang zijn afschot en vergiftiging. Zo zijn er op 4 jaar tijd in Kroatie meer dan 60 Vale gieren vergiftigd.

Vooral het uitleggen van vergiftigd aas moet aan banden gelegd worden. Verder zijn voor het herstel van de populaties al die maatregelen noodzakelijk die ervoor zorgen dat de gieren in grote gebieden genoeg voedsel kunnen vinden en dat de heimelijke vervolging eindelijk ophoudt. Ook moet de aanplanting van nieuw bos in de habitat van de gieren achterwege blijven.

Het Gaia Nature Fund, steunt de Vulture Conservation Foundation om de Vale gier in Europa te behouden.

De fotograaf kijkt mee:

Hoewel de Vale gier vaak zweeft, bewegen de vleugeltoppen en veren voortdurend.

Als richtlijn voor sluitersnelheid:

1/1000 - 1/1600 = Vluchtbeelden

1/2000s + = Snelle aktie, landing of vleugelslag

1/500 - 1/800s = Rustige glijvlucht, als je bewust wat beweging wil behouden.

Autofocus AF-C + onderwerpdetectie voor vogels. Je kan hier ook tracking gebruiken, maar dat hoeft in princiepe niet.

Probeer NIET altijd volledig in te zoomen. Bij een enorme vogel zoals de Vale gier is de reflex vaak zo veel mogelijk milimeters, maar soms is minder bereik juist mooier. Een volledige vogel en ruimte rond de vleugels geeft een veel sterkere indruk van zijn enorme spanwijdte.

Anticipeer op de vlucht. Kijk niet alleen naar de vogel, maar kijk naar het landschap en de thermiek. Vale gieren gebruiken vaak thermiek om hoogte te winnen en kunnen daardoor bepaalde gebieden en routes herhaaldelijk gebruiken.

Let op de kop en de ogen. De kop is relatief klein tegenover het lichaam. Probeer bij een portret opname het oog scherp te krijgen. Een lichte catchlight in het ook maakt een enorm verschil.